X
تبلیغات
 
معرفی انواع موسیقی و...احکام آن در اسلام..
درباره وبلاگ


    تاریخچه مو سیقی
آرشيو وبلاگ
نظرسنجی
    موسیقی از نظر جوانان؟





آمار وبلاگ
  • افراد آنلاین : ۱
  • بازدید امروز : ۱
  • بازدید دیروز : ۱
  • بازدید این هفته : ۴۴
  • بازدید این ماه : ۱۵۵
  • بازدید امسال : ۳۲۷۸
  • بازدید کل : ۱۰۱۷۵۵
  • تعداد پست ها : ۲۸
  • تعداد نظرات : ۰
سه شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۱ :: نويسنده : پژواک

هنر روم را می بایست در ابتدا هنری یونانی دانست.آنها حتی در زمینه موسیقی نیز از تعلیمات یونانیان استفاده می کردند.زیرا هنر پیشگی و کار موسیقی یونان باستان در روم جایگاه خاصی داشت و در مجالس بزرگان مورد استفاده قرار می گرفت.دلیل این همه اهمیت را می توان همگانی شدن موسیقی در این کشور دانست که حتی در زندگی خصوصی اشخاص نیز آثار آن هنر به چشم می خورد.اشخاصی چون (ستون-پترونیوس)که از نویسندگان بزرگ روم محسوب می شدند اغلب اوقات خود را با موسیقی می گذراندند و برای اینکه اعتباری در مجالس مختلف برای خود کسب کنند,آواز و موسیقی ای را اجرا می کردندکه در آننشانه هایی از هنر یونان دیده شود.به طوری که (نرون)یکی از امپراطوران سفاک و معروف روم,موسیقیدانی غیر حرفه ای بود که اغلب وقت خود را با خواندن یا نواختن می گذراند.

دوران حکومت نرون ,موسیقی مقام عالی خود را از دست داد و وسیله ای برای تحریک احساسات شهوانی قلمداد گردید.در این دوره فن نوازندگی به حدی پایین آمد که اجرای آن را به بردگان می سپردند و از آن بیشتر در جشن ها یا در مراسم مذهبی استفاده می کردند.هنر این دوره به واسطه فساد اجتماعی و اخلاقی,مفهوم حقیقی خود را از دست داد.زیرا در مسابقاتی که در زمینه موسیقی انجام می گرفت داوران از ترس,همیشه جایزه اول را به نرون میدادند و و این عمل موجب افت مهارت و چیرگی در نوازندگی می شد.در این کشور برای اولین بار خنیانگران یا نوازنگان دوره گرد به وجود آمدند که با سفر کردن از شهری به شهر دیگر,بااجرای نمایش,نوازندگی و خوانندگی موجبات سر گرمی مردم را فراهم می ساختند.این هنر خنیان گران پایه ی اولیه اُپرا محسوب گشت.

از رویدادهای بزرگ در تاریخ تمدن غرب,پیداش مسیحیت و استقرار آن به عنوان اولین دین امپراطوری روم است که موجب آغاز موسیقی کلیسایی گردید.

در روم حتی تئاترهای مکالمه ای نیز با موسیقی همراه بود و بر اساس تجمل پرستی و خوش گذرانی امپراطوران, وسیله ای جهت عیش و نوش آنها به کار گرفته می شد.این امر در ابتدا موجب طرد موسیقی از کلیسای مسیحیت گردید,چون آن را هنر مشرکین می دانستند.

البته در روم شرقی یا بیزانس بر خلاف روم غربی مقام بزرگ موسیقی به رشد تکامل خود ادامه داد و پس از قبول آیین مسیحیت مذهبی نیز در آنجا رواج یافت.

در سال 240 قبل از میلاد,درام یونان با موسیقی همراه شد ودر جشنواره های رومی مورد استفاده قرار گرفت.این در حالی که دو سوم گفتارهای نمایشی با موسیقی توأم گردیدکه توسط نوازنده فلوت انجام می گرفت.بدین ترتیب که نوازنه ساز را به گردن می آویخت و در طول نمایش در صحنه باقی می ماند وو همراه بازیگر حرکت می کرد.او با دستها ارکستری را که در گوشه ای همراه با سازهای خود از قبیل فلوت,نی,سنج,و سازی ضربی قرار داشتند رهبری می کرد.

با ورود مسیحیت در روم عناصری ازملوپه(آوازی موزون است که دکلاماسیون را همراهی می کند)یونانی و لاتین با (پسلامدیک)که نوعی شعر خوانی آواز گونه ی آیات عبری می باشد در هم آمیخته شد.این موسیقی به تناسب اجرای وحدتش با اجرای مناسک مذهبی,هر گونه تمایل را مردود می ساختکه به پلانشن(آواز بدون میزان و نزدیک به دکلاماسیون است)معروف شد.این آوازها هم اکنون نیز در اروپای غربی مشاهده می شود به نحوی که در آیین های متشکل از نماز و نیایش,یک گروه به لاتین آواز می خوانند و دسته مقابل جواب آنها را به زبان یونانی می دهند


ارسال نظر
نام شما :
آدرس وب سایت :
پست الکترونیک :
پیام شما :
کد امنیتی :